De jongste Amerikaanse bocht in het handelsbeleid laat weinig ruimte voor routine. Sinds 24 februari geldt een tijdelijke invoerheffing van 10% bovenop de bestaande tarieven. Voor Belgische bedrijven die naar de VS exporteren komt dat bovenop een periode waarin het juridische fundament onder eerdere “wederkerige” tarieven net is weggevallen. Het gevolg: extra kost, maar vooral extra onzekerheid.
Wat het Hooggerechtshof afschiet (en wat niet)
Volgens de tekst in de nieuwsbrief maakte de uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof op 20 februari duidelijk dat de International Emergency Economic Powers Act (IEEPA) geen basis kan zijn voor invoerheffingen. Die wet is volgens die redenering bedoeld voor financiële sancties in noodsituaties, niet voor douanetarieven. Daarna zijn de wederkerige tarieven die sinds Liberation Day in april 2025 liepen, officieel stopgezet via een Executive Order.
Maar dat is geen “stopknop” voor de hele Amerikaanse tariefagenda. Instrumenten zoals Section 232 (nationale veiligheid) en Section 301 (oneerlijke handelspraktijken) blijven overeind. Met andere woorden: de uitspraak duwt de VS terug richting scherp omlijnde, juridisch stevigere hefbomen, zonder dat het beleid plots mild wordt.
Waarom die tijdelijke invoerheffing van 10% er kwam
De reactie volgde snel. President Trump (administratie “Trump II”) activeerde Section 122 van de Trade Act van 1974, een clausule die volgens de nieuwsbrief zelden wordt gebruikt. Dat levert een extra heffing van 10% op, 150 dagen lang, met als uiterste datum 24 juli (de maximale duur onder Section 122).
In de officiële Proclamation en Fact Sheet staat dat de maatregel nodig is om een “fundamenteel internationaal betalingsprobleem” aan te pakken. In de nieuwsbrief wordt dat argument financieel-economisch betwistbaar genoemd, maar juridisch voldoende om Section 122 te activeren.
Niet alles valt onder de extra 10%. Er zijn uitzonderingen, waaronder kritieke grondstoffen, bepaalde farmaceutische producten, specifieke elektronica, luchtvaartonderdelen en sommige voertuigen. Goederen die al onder Section 232 vallen, krijgen die extra laag niet, maar blijven wél onderhevig aan de bestaande tarieven. Ook het de-minimisregime blijft geschorst, waardoor kleine zendingen richting VS duurder blijven.
Op zaterdag 21 februari kondigde Trump via sociale media aan dat hij naar 15% wil gaan. Alleen: volgens de nieuwsbrief is er tot nu toe geen officiële tekst die dat bevestigt. De US Customs and Border Protection meldde op zondag 22 februari dat de dienst vanaf 24 februari enkel de 10% plus het MFN-tarief zal innen, zoals in de Proclamation staat.
EU-US Framework Agreement: pauze, vragen, herberekening
Het EU-US Framework Agreement van augustus 2025 moest stabiliteit brengen en voorziet een plafond van 15% (inclusief het Amerikaanse MFN-tarief) op het merendeel van de Europese export naar de VS. De nieuwe Section 122-heffing zit daar volgens de nieuwsbrief niet in en botst met de afgesproken tariefstructuur.
Daarom besliste de Commissie Internationale Handel van het Europees Parlement (INTA) op 23 februari om de uitvoering van het Framework Agreement tijdelijk on hold te zetten. Op woensdag 4 maart volgt een herevaluatie. Ook de Europese Commissie vraagt de VS om volledige duidelijkheid over de stappen na het arrest.
Vandaag gaat het dus om 10% bovenop het MFN-tarief. In de nieuwsbrief staat dat dit in de praktijk rond 13,4% uitkomt, gemiddeld iets lager dan wat in het akkoord was voorzien. Alleen is dat een gemiddelde: bij bepaalde voedings-, textiel- en chemische producten kan het totaal boven 15% gaan. En als de stap naar 15% extra heffing ooit officieel wordt, zou het gecombineerde tarief volgens de nieuwsbrief ruimschoots over de 15% heen gaan.
Wat Belgische ondernemingen hier meteen van voelen
Voor Belgische bedrijven draait het in deze fase niet alleen om het tarief zelf, maar om de wisselende spelregels. Een maatregel die 150 dagen loopt en mogelijk kan worden verlengd (met akkoord van het Amerikaanse Congres) maakt contracten, prijsafspraken en logistiek lastiger.
Daarnaast blijven bestaande Section 232-tarieven, onder meer op staal en aluminium en andere categorieën, doorwerken als structurele rem op export. En er is nog een open vraag: door het wegvallen van IEEPA-heffingen ontstaat discussie over mogelijke terugbetalingen. Bedrijven wachten volgens de nieuwsbrief op richtlijnen van de Amerikaanse douane, die op het moment van publicatie nog niet volledig uitgewerkt waren.
Het vooruitzicht blijft troebel. De United States Trade Representative kondigde al nieuwe Section 301-onderzoeken aan, die kunnen uitmonden in gerichte extra heffingen. Section 122 is dus eerder een tijdelijke oplossing dan een eindpunt. In de nieuwsbrief wordt 2026 dan ook neergezet als allesbehalve een jaar van rust, met als kernvraag hoe snel beleid opnieuw voorspelbaar wordt voor ondernemingen.
