De digitale euro komt een stap dichterbij na een stemming in het Europees Parlement. Voor handelaars kan dat volgens UNIZO een belangrijk nieuw betaalmiddel worden, maar alleen als de kosten laag blijven en aanvaarding niet verplicht wordt opgelegd.
De digitale euro is bedoeld als digitale tegenhanger van eurobiljetten. Het gaat om digitaal cashgeld in een wallet of app. Het verschil met geld op een gewone bankrekening is dat de digitale euro wordt uitgegeven door de Europese Centrale Bank en niet door een commerciële bank.
Kosten blijven de kernvraag voor handelaars
UNIZO reageert voorzichtig op de Europese stap. De organisatie steunt de ambitie om Europa minder afhankelijk te maken van dure internationale betaalspelers zoals Visa en Mastercard, buitenlandse digitale munten en stablecoins. Tegelijk ziet ze een duidelijk risico voor ondernemers.
Volgens UNIZO mag een betaalmiddel dat gratis is voor de consument niet automatisch duur worden voor de handelaar. Betalingen met de digitale euro zullen via commerciële betalingsdienstaanbieders lopen. Daardoor kunnen handelaars in de praktijk toch kosten krijgen, ook al wordt het systeem aan de consument als gratis voorgesteld.
De bron geeft daarvoor concrete vergelijkingen. Voor een betaling van 100 euro betaalt een ondernemer vandaag ongeveer 0,06 euro bij een betaalsysteem op basis van een Europese overschrijving, ongeveer 0,12 euro bij een klassieke debetkaart en tot 1,2 procent bij een kredietkaart. Net daarom is de toekomstige kostprijs van de digitale euro volgens UNIZO zo belangrijk.
Voor kleine zaken met veel betalingen per dag kunnen transactiekosten zwaar doorwegen. De vraag is welke benchmark Europa zal gebruiken. Wordt de digitale euro vergeleken met een goedkope overschrijving, met een klassieke debetkaart of met een duurdere buitenlandse kaartbetaling? Die keuze kan volgens UNIZO de factuur voor handelaars bepalen.
Geen verplichting zonder duidelijkheid
UNIZO verzet zich ook tegen een verplichte aanvaarding door handelaars. Belgische ondernemingen moeten vandaag al minstens één digitaal betaalmiddel aanbieden. Europa mag volgens de organisatie niet zomaar beslissen dat elke handelaar er nog een extra betaalmiddel bij moet nemen, zolang de kostprijs en de praktische gevolgen onvoldoende duidelijk zijn.
Samen met SME United vraagt UNIZO dat de kost voor de handelaar bij online betalingen met de digitale euro beperkt wordt tot 0,1 procent, met een maximum van 4 cent per transactie. Voor offline betalingen vraagt de organisatie dat er geen kost voor de handelaar zou zijn.
Ook de invoering moet volgens UNIZO geleidelijk gebeuren. De organisatie wil niet dat de digitale euro in één beweging met alle toepassingen tegelijk wordt uitgerold. Het project is volgens haar te groot en de gevolgen voor handelaars, banken, betaalbedrijven en consumenten zijn nog te onzeker.
Daarom vraagt UNIZO om eerst klein te beginnen met beperkte en duidelijk afgebakende toepassingen. Daarna moet een grondige evaluatie volgen. Pas wanneer het systeem betaalbaar, veilig en werkbaar is, kan een verdere uitrol aan de orde zijn.
Voor handelaars zit de inzet dus niet alleen in een nieuw digitaal betaalmiddel. Het gaat vooral om de vraag wie de kosten draagt, welke technische aanpassingen nodig zijn en of Europa ondernemers verplicht om de digitale euro te aanvaarden.
