De regering wil werken opnieuw meer doen lonen en voert daarom een tijdelijke, fiscaal neutrale regeling in voor werkgevers die hun tussenkomst in het woon-werkverkeer optrekken. De maatregel moet vermijden dat werknemers met een eigen voertuig de volledige prijsstijging van brandstof en mobiliteit dragen.
Wat is beslist?
Werkgevers die de vergoeding voor woon-werkverkeer verhogen, kunnen die kost in principe recupereren via een belastingkrediet. Voor werknemers blijft de vergoeding vrij van belasting binnen de voorziene grenzen. Het gaat om een tijdelijke regeling voor de verhogingen van mei tot en met juli 2026.
De steun is wel dubbel begrensd. De verhoging mag maximaal 20 procent bedragen van de vergoeding die in april 2026 gold en mag bovendien niet hoger zijn dan 10 cent per kilometer. Wie vandaag nog geen vergoeding toekent, krijgt een aangepaste regeling, maar ook daar blijft de compensatie beperkt.
Waarom werkgevers terughoudend blijven
VBO wijst erop dat de maatregel nog niet definitief is en dat de praktische toepassing complex kan worden. De vergoeding kan per werknemer verschillen, de werkgever moet bedragen vooraf financieren en de bewijslast voor gereden kilometers is niet vanzelfsprekend. Ook de extra administratie weegt mee.
Daar komt bij dat de werkelijke prijsstijging sinds begin dit jaar volgens VBO kleiner lijkt dan de maximale grens die in de regeling zit. Dat maakt de maatregel op papier ruimer dan de effectieve brandstofstijging in de praktijk.
Wat dit betekent voor ondernemingen
Voor bedrijven is de boodschap dubbel. Enerzijds is het positief dat de overheid de kost niet volledig naar werkgevers doorschuift. Anderzijds blijft de regeling tijdelijk, technisch en administratief zwaar.
Voor kmo's is dat een bekende reflex: een goedbedoelde maatregel wordt pas bruikbaar als ze simpel genoeg is om toe te passen. Zonder duidelijke en werkbare spelregels dreigt ook deze steun in de praktijk beperkt te blijven.
