MSC blijft aandringen op elektrificatie van de spooraansluiting naar MPET in het Deurganckdok. Volgens CEO Marc Beerlandt loopt die vraag al sinds 2014, maar blijft een oplossing uit. Dat is opvallend, zeker nu elders in de haven net wel stappen worden gezet richting meer geëlektrificeerd goederenvervoer.
Eén lijntje, veel treinen
Sinds MSC zijn containervolumes bij MPET centraliseerde, rijdt een aanzienlijk deel van het vervoer via spoor. Volgens de feed gaat het wekelijks om een veertigtal bloktreinen naar heel Europa. Omdat een stuk spoor van vijf kilometer niet geëlektrificeerd geraakt, blijven diesel locomotieven nodig.
Voor een terminal die tot de grootste van Europa behoort, is dat meer dan een technisch detail. Het raakt aan de modal shift waar havens en beleidsmakers al jaren op inzetten: meer lading van de weg naar het spoor, maar dan wel met de juiste infrastructuur.
Vergelijking met Combinant en BASF
Beerlandt verwijst in het stuk expliciet naar de geëlektrificeerde lijn 11 naar Combinant en BASF, die recent in gebruik werd genomen. Dat voorbeeld toont volgens MSC dat elektrificatie wel mogelijk is wanneer de infrastructuurprioriteit krijgt.
De boodschap van MSC is daarom dubbel. Enerzijds wil de groep haar eigen operatie verduurzamen en meer goederen via spoor laten lopen. Anderzijds vraagt het bedrijf dat de publieke infrastructuur die ambitie ook ondersteunt, zodat een terminal niet op één niet-geëlektrificeerde schakel blijft vastzitten.
Breder dan één terminal
De discussie rond MPET gaat uiteindelijk over de logica van de hele haven. Als havens bedrijven willen overtuigen om meer met spoor en binnenvaart te werken, dan moet de basis mee evolueren. Zonder elektrificatie blijven capaciteit, emissies en operationele flexibiliteit onder druk staan.
Voor de Antwerpse haven is dit dus niet enkel een dossier van MSC of MPET. Het is een testcase voor hoe snel de infrastructuur kan volgen op de logistieke en klimaatambities van de sector.
