Vanaf 2025 zullen grote ondernemingen moeten voldoen aan strenge duurzaamheidsrapportages, volgens de Europese Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD). Deze nieuwe regelgeving, onderdeel van de Europese Green Deal, stuit echter op verzet in België. De implementatie in Belgisch recht wordt gehinderd door politieke onenigheid, vooral omdat sommige partijen extra eisen willen stellen, zoals de invoering van een zorgplicht voor bedrijven, waarover nog geen Europese consensus bestaat.
De CSRD verplicht grote bedrijven tot uitgebreide rapportering over duurzaamheidsaspecten, een beweging die impact heeft tot in de kleinste schakels van de bedrijfsketen. Vooral niet-beursgenoteerde kmo’s, hoewel vrijgesteld van deze rapportageplicht, voelen de druk om duurzaamheidsinformatie te leveren aan hun grotere partners. Dit leidt tot zorgen over extra administratieve lasten en kosten.
UNIZO, de organisatie die kmo’s vertegenwoordigt, dringt aan op duidelijkheid omtrent de Belgische uitvoering van deze richtlijn. Er heerst bezorgdheid over de potentiële verplichting voor kmo’s om een kwaliteitslabel op hun duurzaamheidsinformatie te plakken, een eis die zou kunnen leiden tot monopolies en bijkomende kosten. Danny Van Assche van UNIZO benadrukt de noodzaak om de administratieve rompslomp en kosten te beperken.
Een bevraging onder ondernemers toont aan dat administratieve lasten een groot struikelblok vormen. UNIZO stelt voor om voor elke euro aan nieuwe lasten, drie euro aan bestaande lasten te schrappen. Ook ITAA, het Instituut van de Accountants en de Belastingadviseurs, luidt de noodklok over de financiële impact van de CSRD op kmo’s, met invoeringskosten en jaarlijkse lasten die flink kunnen oplopen.
Het dossier zit vast op regeringsniveau, met politieke discussies over de invoering van de zorgplicht, een maatregel die nog meer verdeeldheid zaait. Deze zorgplicht, bedoeld om negatieve effecten op mensen en natuur tegen te gaan, wordt gekoppeld aan een ander Europees voorstel waarover nog geen akkoord is. Dit heeft geleid tot een impasse, met UNIZO die zich sterk verzet tegen deze haastige en ongecoördineerde aanpak.
Het verhaal toont de complexiteit van het invoeren van duurzaamheidsmaatregelen in een landschap van diverse bedrijfsformaten en -behoeften. Terwijl de intentie om duurzaamheid te bevorderen lovenswaardig is, roept de uitvoering ervan vragen op over de haalbaarheid en de impact op het bedrijfsleven, vooral voor de kleinere ondernemingen.
